За апошнія гады колькасць суіцыдальных спробаў перавышае колькасць самагубстваў. Спроба самагубства - гэта крык аб дапамозе, абумоўлены жаданнем прыцягнуць увагу да сваёй бяды або выклікаць спачуванне ў людзей.
Прыкметы суіцыдальных паводзін:
Калі чалавек сур'ёзна задумаў ажыццявіць суіцыд, то звычайна пра гэта няцяжка здагадацца па шэрагу характэрных прыкмет:
1. Чалавек часта гаворыць аб сваім душэўным стане.
2. Ён ці яна могуць:
прама і відавочна гаварыць пра смерць: "я збіраюся пакончыць з сабой», «Я не магу так далей жыць»;
ускосна намякаць пра свой намер: «я больш не буду ні для каго праблемай», «табе больш не давядзецца пра мяне хвалявацца»;
шмат жартаваць на тэму самагубства;
праяўляць нездаровую зацікаўленасць пытаннямі смерці;
дэманстраваць радыкальныя змены ў паводзінах;
праяўляць прыкметы бездапаможнасці, безнадзейнасці і роспачы.
3. Прычынай учынку можа быць сацыяльная ізаляцыя (не мае сяброў або мае толькі аднаго сябра, адчувае сябе адкінутым); сур'ёзны крызіс у сям'і; страта блізкага чалавека; крытычная настроенасць ў адносінах да сябе.
Рэкамендацыі педагогам і бацькам у выпадку, калі ў дзіцяці заўважаныя змены ў паводзінах:
1. Уважліва паслухайце падлетка ў стане душэўнага крызісу; перш за ўсё, яму неабходны хто-небудзь, хто гатовы выслухаць. Прыкладайце ўсе намаганні, каб зразумець праблему, ўтоеную за словамі.
2. Ацаніце сур'ёзнасць намераў дзіцяці.
3. Ацаніце глыбіню эмацыянальнага крызісу. Часта чалавек, які знаходзіцца ў стане дэпрэсіі, раптам пачынае бурную, нястомную дзейнасць. Такія паводзіны таксама могуць служыць падставай для трывогі.
4. Уважліва пастаўцеся да ўсіх, нават самых нязначных крыўд і скарг.
5. Не бойцеся прама спытаць, ці не думае дзіця што-небудзь з сабой зрабіць. Вопыт паказвае, што такое пытанне рэдка прыносіць шкоду. Часта падлетак бывае рады магчымасці выказаць свае праблемы.
ІНФАРМАЦЫЯ аб прыкметах, якія паказваюць на ўжыванне чалавекам наркатычных сродкаў або наркатычнае ап'яненне.
1. Знешнія прыкметы
Заўвага. Варта ўлічваць, што прыведзеныя прыкметы нават у сукупнасці могуць быць не звязаны са спажываннем наркотыкаў. Іх неабходна ацэньваць у кантэксце канкрэтнай сітуацыі і канкрэтнай асобы.
Знешнівы гляд і паводзіны асобы, якая ўжывае наркатычныя сродкі або псіхатропныя рэчывы, не адпавядаюць навакольнай абстаноўцы, па прыкметах нагадваюць алкагольнае ап'яненне, але пры гэтым адсутнічае пах алкаголю з рота.
Вочы не рэагуюць на святло; маюць пачырваненне; ненатуральны бляск; зрэнкі моцна звужаныя ці пашыраныя; назіраюцца міжвольныя рухі вачэй.
Змена скурных пакроваў: бледнасць асобы і ўсёй скуры або празмернае пачырваненне асобы і верхняй часткі тулава; наяўнасць гнайнічкоў на скуры.
Змена маўлення: гаворка становіцца неўласцівай дадзенаму чалавеку: паскораная, падкрэслена выразная, непаслядоўная, з пераскокваннем з тэмы на тэму ці, наадварот, запаволеная, невыразная і недакладныя ("каша ў роце"), слабым голасам; выкарыстоўваецца жаргон наркаманаў.
Змены ў знешнасці: адзенне з доўгім рукавом ў гарачае надвор'е з мэтай схаваць сляды ад ін'екцый на руках; цёмныя акуляры, каб схаваць пашыраныя або звужаныя зрэнкі.
Змена настрою: відавочна не адпаведная канкрэтнай сітуацыі апатыя (абыякавасць), прыгнечанасць, дрымотнасць, дабрадушнасць або беспадстаўная весялосць, смехатлівасць, патрэба шмат гаварыць, якія могуць перайсці ў раздражняльнасць, узлаванасць, агрэсіўнасць, рэзкія нематываваныя перапады настрою з адной крайнасці ў іншую.
Змена рухальнай актыўнасці: павышаная жэстыкуляцыя, празмернасць рухаў, няўседлівасць або млявасць, расслабленасць, імкненне да спакою (незалежна ад сітуацыі).
Парушэнне каардынацыі рухаў: парушэнне выразнасці і паслядоўнасці дзеянняў, няўстойлівасць пры хадзьбе, калыханне тулава нават у становішчы седзячы (асабліва відавочнае пры закрытых вачах), змена почырку; складанасці ў выкананні заданняў, якія патрабуюць канцэнтрацыі ўвагі або каардынацыі рухаў.
Нехарактэрны япахі з рота, ад валасоў і адзення .
Змены целаскладу: рэзкае пахудзенне, страта апетыту або празмернае спажыванне ежы, растройствы стрававання.
Дзеянні пры выяўленні:
1. Пры выяўленніа соб, якія знаходзяцца пад наркатычным ап’яненнем, неабходна выклікаць хуткую медыцынскую дапамогу і накіраваць асобу ў арганізацыю аховы здароўя для абследавання.
2. Пры выяўленні наркатычных сродкаў, псіхатропных рэчываў і іх аналагаў, альбо прадметаў, якія іх нагадваюць, ці прыстасаванняў для ўжывання наркотыкаў, неабходна забяспечыць іх недатыкальнасць.
3. Знайсці сведкаў здарэння.
4. Паведаміць па тэлефоне 102, выклікаўшы ў абавязковым парадку супрацоўнікаў міліцыі для правядзення неабходных мерапрыемстваў.
разгарнуць » / « згарнуць